నేస్తమా ...
ప్రాణమున్న జీవాన్ని నీ కసాయి మనసుతో
నిర్ధక్ష్యనంగా జీవశ్చవాన్ని చేసి
నీ స్నేహమనే పుడమిలో
ప్రేమనే గోతిని తిసి
నీ జ్ఞాపకాలు అనే మట్టిని
నే చేపట్టధలుచుకొన్న చేతులతో పోసి
నీ ఉసులుకోసం ఎదురు చూస్తున్న మనసుని
కసితీరా కప్పెట్టిసావు ...
నిను వలచినందుకా ...లేక
నిరంతరం తలచినందుకా
నిను పిలిచినందుకా... లేక
నిధ్రలోను నిను పలవరిచునందుకా ...
నీ కనుపాపల కవ్వింతలు ,చిరుపెదవుల ఉరడింపులు... నీ పాదాల మువ్వల చప్పుళ్ళు ,నీ అడుగుల్లో పంచుకొన్న అభిరుచులు..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ఆగక, నిలువక
నీ మాట నా గమనాన్ని మార్చేస్తుంది నీ చూపు నా గుండెను తొక్కేస్తుంది గమ్యం లేని గమనాన్ని సాగించలేను అర్ధంలేని యధనోప్పిని బరించలేను అల...
-
సాగర తీరపు అలలు నీ నడకలు కాగ అవిచేరే గమ్యం నా యదతీరం కాగ పొంగే నురగలు నీ నవ్వులు కాగ వాటికి తడసి నీలో నే కరిగిపోగ వీచే గాలులు నీ ఉపిరిలు ...
-
నేనొక చంద్రున్నని, అందులో నా మనసొక ఆకాశామని నే పలికే పలుకులు చుక్కలని, నే నవ్వే నవ్వులు వాటి వెలుగులని ఆ వెలుగుల్లో నీవు తడిసిపోవాలనే అం...
-
నేస్తమా కాలం ఎంత కటినమైనది .. అది నన్ను నీ దరి కి చేరకుండా చేసింది ఏమ్చేయగలం ......నేస్తమా నీవు నడిచే దారిలో ప్రతి మనిసి లోను నన్ను చూసుకో ...
No comments:
Post a Comment