Saturday, June 1, 2013

ఆగక, నిలువక

నీ మాట నా గమనాన్ని మార్చేస్తుంది
నీ చూపు నా గుండెను తొక్కేస్తుంది
గమ్యం లేని గమనాన్ని సాగించలేను
అర్ధంలేని యధనోప్పిని బరించలేను
అలా అని ఆగలేను, నిను తలవకుండా ఉండలేను
ఉరకలు వేస్తూ సాగుతున్న నా హృదయ ఊహాల తరంగాలకు
తీరం లేదని తెలిసినా అవి ఆగవు, నీకోసం అరవక మానవు 

Thursday, August 5, 2010

ఉహించగలవా ప్రియా

రాలిపోయాననుకొన్నాను
వాడిపోతాననుకొన్నాను
ఇక రెక్కలు ఉడి గాలికి ఎగిరిపోతాననుకొన్నాను
కాని నీ అందమైన చేతికి దొరకి
నిశిరాతిరిని తలపించే నీ కొప్పులో వెలుగుతాననుకోలేదు
ఆ వెలుగుతో నను చూసే ప్రతి మనసుకి గుచ్చుతాననుకోలేదు
అని నేనిచ్చిన పువ్వే నీతో అంటుంటే ....
నిను వలచిన నా మనసు ఇంకేమంటుందో ఉహించగలవా ప్రియా ...

Friday, July 30, 2010

చెప్పలేక... శిలనై

అరక్షణం లో వెలువడే నీ బదులకు,
ఆ బదులకు చప్పుడు చేసే నా గుండెకు
ఆ గుండెలో కట్టిన ప్రేమ గూడు భవితకు
ఆ భవితలో ముడి పడివున్న నా భవితకు భయపడి
చెప్పవలసిన మాట,
చెప్పవలసిన సమయంలో
చెప్పకుండా చాటుగా దాచి
చివరివరకు చెప్పకుండానే
మాటరాని శిలగా మిగిలిపోయాను ప్రియతమా ..
అంతేగాని
చెప్పే ధైర్యం లేక కాదు , నీ శ్వాసకు జీవమై ఉండలేక కాదు ,
నిను తోడుగా చేర్చుకొంధామనే ఆశ లేక కాదు ,
నీ అడుగులకు పాదాలుగా నిలువలేక కాదు

Sunday, July 11, 2010

నేస్తానికి విన్నపం

నేస్తమా
నా పెదవులపై చిరునవ్వులు వెలుగుతాయని
అవి నా గుండెల్లో ఆనందాన్ని నింపుతాయని
లేనిది వుందని బ్రమపరుస్తూ
ఆ బ్రమలో నాకు జోలపాడుతూ
మరచిపోయిన నా చెలి జ్ఞాపకాలకు చేరువచేస్తూ
నన్ను ఇలకు దూరం చేస్తున్నావు....
చూడు నేస్తమా
నా ప్రియురాలు జ్ఞాపకాలను జ్ఞప్తికి తెప్పించే
ఏ జ్ఞాపకాన్ని నా జ్ఞప్తికి తెప్పించి నా యదముందు పరచినా
అది కన్నీటి సుడే కాని, పన్నిటి తడి కాదు

మానుకో నేస్తమా ...తన ఉనికిని నా ముందు నిలపడం

ఎదురుగా నిలువలేక

చెరిగిపోయిన జ్ఞాపకాలు చెలరేగి
యదలో అలజడులు రేపుతాయోమోనని
ఆ రేపే అలజడులు నరనరాల్లో కదలాడి
గుండెను గాయం చేస్తాయోమోనని
గాయపడిన గుండె బాధను ఓర్చుకోలేక
కళ్ళల్లో కన్నీటిని నిమ్పుతున్దేమోనని
ఎదురుపడిన ఎదురుగా నిలువలేక
కనులను నేలకు దించి పోతున్నా ప్రియతమా

పరిణయం

నీ పరిచయం తో పరిచయమైన పరిచయాల పరిదినుండి
దూరంగా పారిపోవాలనే తపనతో
ఆ పరిచయాలు పంచిన పలకరింపులకు
స్వస్తి చెప్పాలనే ఆరాటం తో
నీ పరిచయం తో పరిచయమైన స్నేహం యొక్క పరిణయానికి
నా పాదాలను ముందుకు కదిపాను ప్రియా

Tuesday, July 6, 2010

ఎదురుచూపులు

కంచికి చేరని కధైపోయింది నా జీవితం
సాగరాన్ని చేరని నధైపోయింది నా గమ్యం
పువ్వుని చేరని తుమ్మధైపోయింది నా ప్రణయం
వెలుగే చేరని చోటైపోయింది నా గమనం

ఇక నా కధకు ముగుంపు పలికేదెవరు
నా గమ్యానికి నను చేర్చేదెవరు
నా ప్రణయానికి హరతినిచ్చేదెవరు
నా గమనానికి వెలుగు చూపేదెవరు
చీకటిలో చిరిగిపోతున్న నా చిరు ఆశల జీవితానికి
వెలుగు చూపే దేవత కోసం ఎదురుచూస్తూ

Thursday, April 8, 2010

నా జీవత గాలిపటం

రూపులేని ఆకారానికి రూపునిచ్చి,
ఆ రూపుకి నీ చేతనైన రంగులు దిద్ది
అవదిలేని ఆశలతో , ఉత్సాహపు హోరుగాలిలో
ఉహకందని శిఖరాలకు, నమ్మశక్యం లేని అంచులకు
నా గమనజివితపు గాలిపటాన్ని ఎగురవేసావు
నేడు నీకు అందని దూరాలకు ఎగిరిపోయానని,
ఈ జన్మకు నీ దరికి రానేరానని భావించి
కన్నీళ్ళ తడి ఎండిన కళ్ళతో,
యద చప్పుడు కూడా భాదిస్తుందన్న భావాలతో
సడి చప్పుడు లేకుండా,కనీసం నను చూడకుండా
చిరునామాలేని చోటులకు ఒంటరిగా దారులు వెతుకుతున్నావు

ఏకాకిలా మిగిలిపోవడానికి ఏకాంతగా దారులు వెతికే ఆ మనసుకి
ఒక్కసారి ఏకాంతగా ఒక ప్రశ్న అడుగు చెలియా
ఎగురవేసిన ఆ గాలిపటపు గుండె దారం ఎవరి కరం లో ఉందని,
అది విడిస్తే దాని బతుకు ఏమౌతుందని,
చివరకు తనకు ఏమి మిగులుతుందని ...

Wednesday, April 7, 2010

నీ ఋణం తీరేనా

ఎండిపోతున్న వాగుకి, రాలే చినుకులా
రాలిపోతున్న పువ్వుకి, వాలే తుమ్మదలా
వాలిపోతున్న పొద్దుకి, కురిసే వెన్నెలలా
కురుస్తున్న కుండబోత వానకి , నీడనిచ్చే గొడుగులా
నా హృదయం లోని ఆనందపుజల్లుని
నిరుత్సాహాపు ఎడారుల మద్య కురిపించి
వాడిపోతున్న ఆశకి వసంతపు పల్లకిని ఎక్కించి
చీకటి తెలియని దారుల్లో, నీ స్నేహమనే నీడతో
ఉహకందని ఉన్నతశిఖరాలకు సాగనంపావు
తీరేనా ఈ జన్మకు నీ ఋణం,కన్నీళ్ళతో నీ పాదాలు కడిగినా
తీరేనా ఈ జన్మకు నీ ఋణం,శిరస్సు వంచి ప్రణామాలు చేసినా ...

కన్నీటాంజలి

ఉగ్రవాదం పై నిప్పులు కక్కే కనులు,
మూర్కత్వపు చర్యకు మూతబడిపోయాయి
కొండలను పిండి చేసే గుండెలు ,
కసాయితనానికి కడతేరిపోయాయి
అడివితల్లి ఎర్రబారింది,
పుడమితల్లి నెత్తుటోరింది ,చివరకు
కన్నతల్లికి కడుపుకోత మిగిలింది ,
దేశానికి గుండె మండిపోయింది .

త్యాగానికి అర్ధం చెప్పే సైనికులారా
అమ్మ గర్భం రక్షణ నుండి ఏడుస్తూ పుట్టి ,
బంధాలకు బయట నిలిచి , సుఖానికి స్వస్తి చెప్పి
దేశ రక్షణకు కై యుద్దరంగంలో అడుగుపెట్టి ,
పుడమి గర్భంలోకి ఏడిపిస్తూ చేరిపోయారు

మీ ఋణం తీరేనా మా శ్రద్ధాంజలి తో
మీ సేవకు సరితూగునా మా రాల్చే కన్నీటాంజలి తో.

మందుపాతర ఉప్పెనలో, తుపాకీ గుళ్ళ వర్షంలో,
అసువులుబాసిన వీర జవానులకు ఇవే మా అంతిమ వీడ్కోలు..

దాగుడు మూతలు

నెలవంక రాకతో
కలువలు కొలనులో దాగిపోవునా,
సూర్యుని సడితో
కమలం సరస్సులో మునుగిపోవున,
తుమ్మెద నీడతో
పుష్పం రేకులు ముడుచుకోనునా,
వసంతం పిలుపుతో
కోయిల గొంతు మూగబోవున,
మరి ఎందుకు నాకీ కొత్త భావన, ఎన్నాళ్లీ వింత వేదన
కనిపిస్తే మాయమౌతావు,కనుమరుగైతే ఎదురుచూస్తావు
పిలిస్తే పారిపోతావు,లేకపోతే ఓర చూపులు విసేరేస్తావు
దాగివున్న ప్రేమతో దాగుడు మూతలేలా
జతకట్టవలసిన జోడితో దోబుచులేలా
నీ రూపాన్ని ఆరాధించే ఆ కళ్ళకు రెప్పవై చేరవేల
నీ కోసమై నిలచివున్న నా గుండెకు చప్పుడై నిలువవేల

Tuesday, April 6, 2010

యదతీరం

సాగర తీరపు అలలు నీ నడకలు కాగ
అవిచేరే గమ్యం నా యదతీరం కాగ
పొంగే నురగలు నీ నవ్వులు కాగ
వాటికి తడసి నీలో నే కరిగిపోగ
వీచే గాలులు నీ ఉపిరిలు కాగ
దానికి మురిసి నా మనసు
పిల్లనగ్రోవియై రాగాలు పలకగా
వచ్చే ఆటుపోటులు నీ కోప తాపాలు కాగ
ఎదురు చెప్పక నే మౌనంగా నిలువగ
పున్నమి లో నీవు పరవశించి నాట్యం చేయగ
ఆ మత్తులో నన్ను నే మై మరచిపోగా
సాగిపోని ఈ జీవితం నీ నీడలో కడదాక
నిలచిపోని బంధం మన ఉనికి ఉన్నంతదాక

Sunday, April 4, 2010

అమ్మ నాన్న

రెండు జతల కళ్ళు కాని
చూసే ప్రపంచం రెండు కళ్ళతోనే
రెండు గుండెల చప్పుడు కాని
నిలిచేది ఒక గుండె చప్పుడు తోనే
ఎందరో ఆత్మీయులు కాని
ప్రాణం నిలుపుకోన్నది ఒక బంధం కోసమే
సామెతలుగా వున్న ఈ పదాలను
ఒక్కసారి మనసుకు అడుగు నేస్తమా ...
కన్నీళ్ళు తిరిగే కళ్ళతో ,
వణుకుతున్న పెదాలతో చెబుతుంది
సప్తస్వరాలు ముందు నిలిచి గానం చేసినా
కోటి రాగాలు చూసేది నీ పిలుపులోనే అని
దివిని భువిని కలిపేస్తూ
కనులకి పట్టని అందాలు ఎన్ని నిలచినా
ఆనందం కలిగేది నీ రూపుతోనే అని
పంచభక్ష పరమాన్నాళ్ళు ఎన్ని ముందు పెట్టినా
కడుపునిండేది నీ ఆరగింపుతోనే అని
వారు మన అమ్మ నాన్న అని
వాళ్ళ ప్రపంచం మనమే అని.

Tuesday, March 30, 2010

నీ తోడే లేనపుడు

కాంతులను వెదజల్లని నాడు, వెన్నెలకు పున్నమి ఎందుకు
రాగాలను పలకలేనినాడు, కోయిలకు వసంతాలెందుకు
సువాసనలు విరజిమ్మనపుడు , పువ్వుకి ఆ రంగులెందుకు
నీ తోడే నాకు లేనపుడు ఈ జన్మకు బ్రతుకెందుకు.
కదిలిపోని జీవితం అమావాస్య చంద్రుడిలాగ
రాలి పోనీ జీవితం వాడి పోయే పువ్వులాగ ......

ఈ జన్మకు


నేనొక చంద్రున్నని, అందులో నా మనసొక ఆకాశామని
నే పలికే పలుకులు చుక్కలని, నే నవ్వే నవ్వులు వాటి వెలుగులని
ఆ వెలుగుల్లో నీవు తడిసిపోవాలనే అందమైన పలుకులు పలికి,
మనసులోతుల్లో ఆరని ప్రేమజ్యోతులను వెలిగించావు
నేడు ఆ జ్యోతులు నను నిలువునా కాల్చివేసినా
లేక నను నిలువునా మసిచేసినా
వాటి వెలుగుల్లో నీ నిలువెత్తు రూపం నాట్యం చేస్తూ మురిసిపోతుంటే
ఆ మురిపెంతో ని చిరు పెదవులపై ముసి ముసి నవ్వులు తాండవిస్తుంటే
చాలదా ఈ జన్మకు జీవితం
చాలదా ఈ జన్మకు దానిలో కలిగిన ఆనందం
చాలదా ఈ జన్మకు ఆ ఆనందం లో కలిగిన పరవశం
చాలదా ఈ జన్మకు కారణమైన ఆ నా ఒక్క క్షణం

Monday, March 29, 2010

ఇంద్రియాలు లేని మనసు

నా తనువులో వున్న పంచేంద్రియాలు
అవి చూసే చూపు బట్టి, వినే మాటలను బట్టి
తాకే స్పర్శను బట్టి, పీల్చే వాసను బట్టి
నడిచే నడతను బట్టి, చేసే చేతలను బట్టి
తేడాలను కనిపెట్టి, నా గమనాన్ని నిర్ధేశించగలవు ,
కాని
నిను వలచిన నామనసుకి ఈ తేడాలు తెలియదు ప్రియా ..దానికి
ఉక్రోశంతో కోపాన్ని చూపించినా,ఉల్లాసంతో తీయని మాటలు వినిపించినా
ఉద్రేకంతో నిలువునా అగ్నికి దహన మిచ్చినా,
వెచ్చని ఉపిరిలను యదపైకి ప్రవహింపచేసినా,
చేతిలో చేయి పట్టి ఉన్నత మార్గాలకు నడిపించినా
ఆ దారిలో ముల్లదారిని పట్టించినా
ప్రేమిచడం తప్ప ఏమి చేయలేని
మూగది, చెవిటిది
గుడ్డిది ,కదలలేని అవిటది................................

ఎప్పుడు ఏమౌనో

రోజుకొకసారి రగిలే ప్రళయాగ్నులు నీకు తెలుసా
గంటకొకసారి పుట్టుకొచ్చే చల్లని మంచు పర్వతాలు తెలుసా
నిమిషానికి ఒకసారి విరబుసే పుష్పాలు నీకు తెలుసా
అర క్షణానికే వాడిపోయే సువాసనలు తెలుసా
ఇవన్ని కలసి ఒకే చోట జరిగే ఆ చోటు తెలుసా
ఆ చోటు నా మదిలో నిక్షిప్తమైతే
అది పడే బాధ తెలుసా
ఆనందానికి కారణం వుండదు ,బాధకు కారణం వుండదు
నవ్వుకి కారణం వుండదు , కారే కన్నిటికి కారణం వుండదు
ఇలా ఏ కారణం లేకుండా సాగే జీవితాన్ని
కారణం లేకుండా నా జీవితానికి ఆపాదించి
కనిపించని దూరాలకు కానరాకుండా కనుమరుగైపోయావు
ఎలా ప్రియా నన్ను నేను మార్చుకోనేది
ఎలా నిన్ను మరచిపోయేది

ఏదైతే ఏంటి


నడుస్తున్న కాలం
వసంతమైతే ఏంటి, ,గ్రీష్మం ఐతే ఏంటి
గడుస్తున్న సమయం
పగలైతే ఏంటి, రాత్రైతే ఏంటి
వెళ్తున్న దారుల్లో
ముల్లకంపలుంటే ఏంటి, తివాచీలు పరిస్తే ఏంటి
నిలచున్న చోటులో
శ్మశానాలు వుంటే ఏంటి ,పచ్చని పైర్లుంటే ఏంటి
నా మనసుకు నచ్చిన చెలి నా తోడుని కోరి
నా జన్మకు నీడగా వచ్చి చేరాక....జీవితం
వసంతమవదా ప్రతి కాలం
వెన్నెలలు కురియవా ప్రతిసమయం
పూల పరదాలు పరచదా ప్రతి దారి
ఉద్యానవనాలు కావా ప్రతి చోటు

గుండె బారం

నీ తోడుగా జరిగిన ప్రతి సన్నివేశం
కలగా నీ యదలో సడిచేసినపుడు మురిసే పెదాలకు
ఇలగా నీ ఎదుట నిలచినపుడు మౌనాలేందుకు
నా జతగా గతంలో చేసిన అల్లర్లను
నీ నడిచే దారుల్లో జ్ఞాపకాలుగా ఎదురుపడినపుడు కలిగే పరవశం
నేడు తోడు గా పిలుస్తుంటే రావెందుకు
కలలో వున్న తీపిని ఇలకు నింపవెందుకు ప్రియా
జ్ఞాపకాలలో కలిగిన హాయిని ,నడిచే కాలంలో కురిపించవెందుకు ప్రియా
కల ఏమైనా కలుపుతుందా
గురుతులేమైనా గుండె బారాన్ని దింపుతాయా
జతగా నే పిలుస్తుండగా

సంకోచం

ఏ కూసే కోయలకు తెలియదు
తనను అనుసరిస్తూ సాగిన మన గీతాలు
ఏ పూసే వసంత పూతోటకు తెలియదు
ఒంటరిగా వెళ్లి జంటగా చేసిన చిలిపి అల్లర్లు
ఏ పారే సెలయేటికి తెలియదు
మనం కలసి చేసిన జలకాలాటలు
ఏ చీకటి రేయికి తెలియదు
పరవశం తో పంచుకొన్న అభిరుచులు
ఇక నాతో చెప్పిస్తావేల ప్రియా

ఆగక, నిలువక

నీ మాట నా గమనాన్ని మార్చేస్తుంది నీ చూపు నా గుండెను తొక్కేస్తుంది గమ్యం లేని గమనాన్ని సాగించలేను అర్ధంలేని యధనోప్పిని బరించలేను అల...